Kritisch Bekeken

door LEO BLANK


2018 en VAR


Terugblikken, Top 2000, lijsten met hoogte- en dieptepunten in 2018. Kerstmis staat voor de deur, het nieuwe jaar dient zich aan. Het is een oeroude traditie om de jaarwisseling aan te grijpen om achterom te kijken naar wat er de afgelopen twaalf maanden goed en fout ging.


De voetbalarbitrage, vooral die in de Eredivisie, lag volop onder het vergrootglas. De introductie van de Video Assistant Referee (VAR) deed en doet veel stof opwaaien. Wat vooraf al werd voorspeld komt uit: beelden op de monitors in Zeist halen de discussies over arbitrale beslissingen op het veld niet bepaald weg. Je bent zelfs geneigd te denken dat ze nog meer gespreksstof aan de koffieautomaat opleveren dan in het VAR-loze tijdperk. Of is dat verbeelding?


Trouw

In dagblad Trouw van 8 december jongstleden was een uitvoerige analyse te lezen van de eerste vier maanden van de VAR. Conclusie: ‘Videoscheidsrechter sloopt het voetbal’. In het artikel wordt de nadruk gelegd op het grote verschil in beleving van een wedstrijd tussen de scheidsrechter binnen de lijnen en zijn beeldassistent in een klinische studio in de Zeister bossen. De veldarbiter beoordeelt een situatie waar hij vlakbij staat, is onderdeel van alle emoties van spelers, trainers en toeschouwers. De VAR focust zich slechts op de overtreding, zonder dat hij enige feeling heeft met wat er zich afspeelt in het stadion. Tussen beide waarnemingen gaapt een groot gat, aldus het artikel in Trouw.

Kritiek wordt ook geuit op de klemtoon die wordt gelegd op de ingrepen van de VAR die achteraf terecht waren. Op het WK in Rusland bijvoorbeeld werd een score van 97 procent aan juiste interventies genoteerd. Maar wat geheel niet aan de orde komt zijn, aldus de auteurs, momenten dat niet wordt ingegrepen waar dat mogelijk wel had gemoeten.


Preventieve werking

Wat totaal buiten beschouwing wordt gelaten is de preventieve werking die onmiskenbaar uitgaat van voortdurende beeldcontrole. Het voetbal wordt schoner, simpel doordat spelers heel goed beseffen dat vrijwel niets onder de radar blijft. Dat is, hoe je ook denkt over de VAR, pure winst.

Niet voor niets bleek deze week uit een steekproef van het Algemeen Dagblad onder alle aanvoerders van de eredivisieclubs dat zeventien van de achttien captains voorstander zijn van voortzetting van de videohulp. Alleen Mike te Wierik van FC Groningen vindt dat de veldarbiter het wel zelf af kan. Zijn collega’s menen juist dat het spel er eerlijker door is geworden, ondanks de schoonheidsfoutjes die er kleven aan het systeem en de interpretatie van veld- en videoarbiter.


Kortom, de VAR is niet meer weg te denken in de Eredivisie. Na alle plussen en minnen slaat de weegschaal duidelijk uit naar de positieve kant.


Wordt vervolgd, ook in 2019!