REGIONIEUWS WEST II

Beste Sfeer op Vierde Battle

Door MAARTEN STREEF


Er was bijzonder veel werk in gestoken door de organisatie, maar daar kregen ze er ook wel wat voor terug. Met dank aan Colin Prooi moest er een nieuw softwareprogramma worden geleerd, er moesten vragen, een presentatie en een boekje worden gemaakt en nog zo veel meer. Alle moeite heeft zich uitbetaald, want de sfeer en saamhorigheid op de vierde editie van de Battle of the Referees van scheidsrechtersvereniging Gouda waren uitstekend.


Het uitnodigen van de zusterverenigingen in West 2 bleek een meesterzet, want met uitzondering van Leiden waren ze allemaal vertegenwoordigd. Zelfs de Hoekse Waard-Flakkee kwam zijn laatste kunstje vertonen voor de opheffing per 1 januari 2019. Van de voetbalverenigingen konden drie leden van Olympia en één van Spirit worden verwelkomd.


Koppeltjes

Uiteindelijk waren er dertig deelnemers, die in koppeltjes aan de eerste ronde begonnen. Spreekstalmeester Ben van Maaren leidde hen door de schriftelijke, beeld-, algemene en quizvragen die Jan Wouter Kok en hijzelf hadden bedacht en die door Robby Hornes – die ook de automatisering voor zijn rekening nam – in Socrative waren gezet. Het boekje diende ter back-up (als er iets mis zou gaan met de technologie) en om antwoorden te tonen.

Na de inleiding door de voorzitter ging de wedstrijd van start. Na de eerste ronde werd een tussenstand opgemaakt, waarna de vier koppels met de hoogste score doorgingen naar de finale. Het mooie van de huidige opzet is dat iedereen gewoon kan blijven meespelen; men zit niet meer lijdzaam langs de kant.

De vier koppels waren: Abdel en Anne-Jan, Pierre en Colin, en Franklin en Isabelle namens de RSV en Tijs en Bas namens de SV Gouda. De winnaar van vorig jaar, Remy Voois, haalde de schifting net niet. Van de verenigingsscheidsrechters hadden Pepijn van der Hulst en Maurits Hommen de hoogste score en verdienden daarmee een gratis clinic voor hun club, Olympia.


Krap verschil

De acht finalisten gingen individueel verder. Later bleek dat het verschil tussen de acht bij het ingaan van de finaleronde slechts één punt was. Het verschil moest dus in de zestien vragen worden gemaakt. Het bleek krap, maar het was uiteindelijk de ronde algemene vragen die de balans deed doorslaan. Maar ja, wie weet dan ook in welk jaar voor het eerst de strafschopstip op het veld verscheen? (antwoord: 1902). Of hoe de Belgische scheidsrechter heette die de eerste WK-finale in 1930 leidde? (antwoord: John Langenus).

Maar dat verschil was precies genoeg voor de winst. En die winnaar was Franklin Berg van de RSV. Uit handen van Lenard Broere ontving hij de trofee, een gesigneerd boek van Björn Kuipers en groot applaus. Tweede werd Abdel Afalah en derde Pierre Korsius, ook van de RSV. Zij kregen ook een leuke prijs. Best of the rest waren Sulimen Ifrandi en Maarten Streef van Gouda.


Uitslag:
1. Franklin Berg 94 punten (van de 122 te behalen punten)
2. Abdel Afalah 91 punten
3. Pierre Korsius 83 punten
4. Tijs Gommans 82 punten
4. Colin Prooi 82 punten
6. Bas Oosterlaken 74 punten
7. Isabelle van Gilst 67 punten
8. Anne-Jan Spoelstra 63 punten


Japans bezoek aan Haagse Scheidsrechters Vereniging

Door JAN TER HARMSEL


Een groep scheidsrechters van Japan Soccer College is van 8 tot en met 12 november in Nederland om kennis te maken met een andere voetbalcultuur. Als onderdeel van hun programma trainen ze mee bij de Haagse Scheidsrechters Vereniging (HSV). De Japanners zijn onder de indruk. Trainen met zo’n groep is nieuw voor hen. Ze vinden het een mooie manier om contact te houden met andere scheidsrechters, ook tijdens een drankje na afloop. “In Japan traint iedereen voor zichzelf, zoiets als dit zou ik ook graag in Japan willen organiseren.”


Kennismaken met het Nederlands voetbal

Via de KNVB en Tournaments Abroad is de delegatie in contact gekomen met HSV-lid Jan ter Harmsel. Hij is KNVB-docent en blogt in het Engels over scheidsrechters op DutchReferee.com. Naast de training in Den Haag staat ook een bezoek aan de VAR-ruimte in Zeist en het fluiten van een wedstrijd bij FC Lisse op het programma.

Op donderdag begint hun avontuur. De gasten uit Azië landen na een reis van 24 uur om half 6 op Schiphol. Een deel van de delegatie gaat naar het Hoge Noorden, waar ze zich meer richten op de zakelijke kant van het voetbal. De scheidsrechters, één docent en twee cursisten van Japan Soccer College, gaan naar Den Haag na een kort toeristisch bezoekje aan Amsterdam.


Verschil met Nederland

Om 12 uur begint het programma waarvoor ze gekomen zijn. Ze willen kennismaken met arbitrage in Nederland. “We beginnen met een lunch om het ijs te breken”, vertelt de tolk. “Voor Japanners is de directheid in Nederland namelijk best wel even wennen.” Het schema is strak gepland, daar houden de Japanners van. Ze zijn ook al twee uur voor hun wedstrijden aanwezig. Dan zijn ze in ieder geval op tijd en kunnen ze de teams vast spreken.

Ook is het voor de Japanners wennen hoe een docent in Nederland lesgeeft. Het is ongewoon dat een docent vraagt na het zien van hun wedstrijdbeelden: wat gebeurde daar nou eigenlijk, wat vind jij ervan? “Een Japanse docent zegt dat het fout was en begint niet ook met het benoemen van een paar goede punten. De docent is de autoriteit die je iets uitlegt en vertelt”.


Napraten met rijstsnacks

De dagen in Nederland zetten hen aan het denken. Ze vinden het bijvoorbeeld erg lastig om te zeggen welke kwaliteiten ze hebben als scheidsrechter, iets wat in Nederland gebruikelijker is. Nou, dat sprinten er één van is hebben de leden van de Haagse Scheidsrechters Vereniging geweten. Ze moesten vol aan de bak bij de training van voorzitter Cor Vogelesang.

De drie Japanse gasten trainen volop mee. Na de training willen ze graag nog even mee naar de kantine. Dit kennen ze niet, een vereniging waar scheidsrechters elkaar ontmoeten en samen trainen. Onder het genot van rijstsnacks delen Haagse en Japanse arbiters hun ervaringen uit. Hoewel hun Engels slecht is, proberen de Japanners – vaak met hulp van de tolk – van alles te weten te komen over fluiten en Nederland. Ze wisselen ervaringen en presentjes met elkaar uit. Het bezoek van de Japanse delegatie gaf de avond kleur. “Zoiets kennen we niet in Japan en daar zou ik ook graag zoiets gaan organiseren.”

Het Japanse arbitrale trio temidden van de aanvoerders van de jeugdteams.