Hagenaar Joop de Wit doet stap omhoog naar eerste en tweede klas zondagamateurs

Promotie op 74-jarige leeftijd

Door LEO BLANK


Het zal niet vaak voorkomen. Promotie op 74-jarige leeftijd. Scheidsrechter Joop de Wit uit Den Haag mag best trots zijn op die beloning na een uitstekend seizoen bij de amateurs.

De Wit, gezegend met die typische tongval van een geboren en getogen Hagenees, is gepokt en gemazeld in de voetbalarbitrage. “Ik begon op mijn 25-ste op het laagste amateurniveau. Volgend jaar bereik ik hopelijk de mijlpaal van een halve eeuw fluiten”, beseft hij.

De promotie naar de eerste en tweede klasse bij de zondagamateurs kwam eind vorig seizoen niet helemaal als een verrassing, erkent Joop: “Nee, als je bij de eerste vijf staat in de tussenstand, weet je dat de kans er in zit. Van de vijftig collega’s in groep D gingen er vijf over. Mooi natuurlijk dat ik daarbij zat.”

Op jongere leeftijd reikte zijn arbiterstalent tot een nog hoger niveau. “In de jaren tachtig schopte ik het tot de toenmalige Eerste Divisie betaald voetbal. Destijds moest je eerst twee jaar stage lopen bij de semiprofs. As je goed genoeg was mocht je blijven.”


Oranje

Hij maakte in die jaren diverse hoogtepunten mee. Zoals een jeugdwedstrijd tussen Oranje en Spanje in 1983. En niet te vergeten een oefenwedstrijd tussen het Nederlands elftal en Feyenoord. Oranje stond toen onder leiding van Leo Beenhakker. “Ik ging om negen uur ’s morgens van huis en keerde om tien uur ’s avonds terug. Een fantastische ervaring”, blikt De Wit ruim dertig jaar later terug.

Maar de absolute climax was rond 1980 zijn aanstelling voor de wedstrijd om de landelijke titel bij de zondagamateurs tussen Caesar uit Beek en Rohda Raalte. “Heel veel publiek, aandacht van pers en tv, zelfs Kees Jansma liep daar toen rond”, weet De Wit nog goed.

Toch stokte zijn carrière op het op één na hoogste niveau in ons land. Joop denkt te weten waar dat aan lag: “Je kreeg toen

twee jaar de kans om de stap omhoog te maken. Dan moet je gewoon ook veel geluk hebben. Tegenwoordig krijgen talenten wel vijf, zes jaar de tijd.”


Zonder wrok

Maar De Wit is er niet de man naar om daar lang bij stil te staan. Hij keerde zonder wrok terug naar de rijen van de amateurs. En hij fluit dus niet bepaald onverdienstelijk, getuige zijn jongste stap omhoog. “Ik train twee keer per week bij de Haagse Scheidsrechters Vereniging. Dat is nodig, anders kom je zondag in de wedstrijd te kort. Ik hoop dat ik fit blijf en nog enkele seizoen kan fluiten.”



Joop de Wit ontvangt een attentie van de pupil van de week.

Holland Sport

Hij was overigens ook geen onverdienstelijke voetballer. Joop de Wit schopte het tot de jeugdteams van ADO Den Haag, waarna hij verkaste naar de roemruchte oud-profclub Holland Sport uit Scheveningen. Rond zijn 25-ste besloot hij er een punt achter te zetten. “Ik had het idee dat ik als scheidsrechter verder kon komen dan als voetballer.”


Pittig niveau

Sinds dit seizoen komt de Hagenaar uit in groep E op zondag. Fluit dus wekelijks eerste- en tweedeklassers. “Een pittig niveau. Maar ik kan dat aan. Als je maar verschoond blijft van

blessures. Ik herstel net van een liesblessure, die ik begin dit seizoen opliep. Daardoor miste ik enkele wedstrijden. Maar zondag (4 november, red.) hoop ik er weer te staan. Dan ben ik aangesteld voor Antibarbari uit Rotterdam tegen Concordia uit Delft, een wedstrijd in de tweede klasse. Ik heb er zin in.”

Wat zijn sterkste punten zijn? Daar hoeft de ervaren routinier niet lang over na te denken: “Gewoon zo weinig mogelijk fouten maken en alle overtredingen proberen te zien. En je vooral niet de les te laten lezen door bijdehante voetballers en trainers. Moeilijke jongens in een team moet je direct aanpakken. Zonder overigens te zeer de baas te willen spelen.”