Spotlight op:

Max Kok: spin in ’t web van Scheidsrechtersvereniging Maastricht

door Bernard Schenk


Op een zwoele zomeravond in Maastricht ontmoet Bernard Schenk Limburgs amateurscheidsrechter Max Kok in het MVV stadion De Geusselt. Max fluit momenteel in de top van het amateurvoetbal en is bestuurslid van de Maastrichtse Scheidsrechtersvereniging (SMO), een organisatie die enige jaren geleden besloot om zich los te weken van de landelijke COVS om zelfstandig verder te gaan. Over het hoe en waarom van deze stap, zijn carrière en het scheidsrechtersbeleid geeft Max zijn mening.

Exit Maastricht

“Ongeveer vijf jaar geleden hebben wij besloten om niet langer lid te blijven van de COVS. Dit was direct na het door ons georganiseerde landelijke veldvoetbaltoernooi. De argumentatie daarvoor was dat wij in die periode te weinig meerwaarde van het lidmaatschap ondervonden. Een lid van ons had problemen met o.a. de KNVB en wij riepen daarom hulp in van het landelijke COVS-bestuur en deze gaven ons naar onze mening onvoldoende steun en hulp. Daarbij vonden wij de contributieafdracht destijds aan de hoge kant in verhouding tot de geleverde meerwaarde.” Wij zijn ook niet de enige scheidsrechtersvereniging in het land, die die conclusie getrokken heeft, maar als de COVS in de toekomst naar ons laat blijken wel degelijk meerwaarde te bieden, dan zullen wij zeker overwegen terug te keren.”

Max Kok wordt geflankeerd door links Jan Koenderink en rechts Roel Metsemakers bij de wedstrijd FC Eindhoven 2-Willem II 2.

Verbindingsspeler SMO

“We doen het met voltallige bestuur, maar ik verzorg de secretariële en PR-taken en daardoor lijkt het vaak of Max Kok alleen de SMO bestiert, maar dat is beslist niet zo. We zijn een vereniging die groeit en bloeit en veel jonge scheidsrechters weten ons te vinden. We tellen momenteel 78 leden, van wie 25 beneden 30 jaar.” Dit komt volgens Max doordat jeugd ook jeugd aantrekt en Maastricht een studentenstad is, waardoor ook jongeren uit andere delen van het land lid worden. Actueel zijn op de site doet de rest. En natuurlijk de wekelijkse training en samenkomsten. Die vinden plaats in een heus betaaldvoetbalstadion (De Geusselt), uniek voor een scheidsrechtersvereniging in Nederland en dat vinden veel scheidsrechters ook een reden om zich aan te sluiten.

Het begin

“Mijn vader Flip, eminence grise van het Limburgse arbiterskorps en voormalig secretaris van de COVS-vereniging Sittard/Geleen, ging in het weekend wedstrijden leiden en ik ging dan met hem mee en daarbij sloeg de vonk over. En zo kwam het dat ik op 14-jarige leeftijd besloot deel te nemen aan de opleidingscursus onder leiding van Jan Goffin, toenmalig docent en cursusleider van vv Caesar te Beek. Op 16-jarige leeftijd kreeg ik de eerste competitieaanstelling Rapid 2 – SVME 2 om daarna snel door te stromen naar de top van het amateurvoetbal. Soms ging het in mijn beleving wel eens iets te snel, maar als je op 19-jarige leeftijd al aangesteld wordt voor een hoofdklassewedstrijd (Deurne – Geldrop) mag je niet klagen.” Talent kan hem dus bepaald niet ontzegd worden.

Betaald voetbal stap te hoog

Maar toch was betaald voetbal niet weggelegd voor de Zuid-Limburger. “Ik heb indertijd een periode meegelopen in een traject, waarbij voormalig topscheidsrechter Mario van der Ende ook betrokken was. Van hem kreeg ik goede beoordelingen en adviezen en dat stimuleerde mij nog meer. Dus heb ik dicht bij het vuur gezeten, maar uiteindelijk paste ik toch niet helemaal in het profiel. Zonder daarbij andere collega’s tekort te doen, heb ik wel eens de indruk gehad, dat in die tijd district Zuid II minder invloed in de arbitragewereld had dan bijvoorbeeld West I of West II. Natuurlijk was dat een teleurstelling, maar daarna heb ik de knop vrij snel kunnen omzetten om me met volle overgave zowel op zaterdag als zondag en met veel plezier op de wedstrijden in de top van het amateurvoetbal te richten. Dit heeft geleid tot zaterdag (hoogste groep) met wedstrijden als Ajax – Feyenoord (onder 19) en PSV – Ajax (onder 19) en op zondag recente promotie naar de Derde divisie”.


Foto rechts: Max Kok in actie in het vrouwenduel Ajax-PSV.

"Ik ben een liefhebber en leer van teleurstellingen. Dat mis ik bij jongere scheidsrechters"

Scheidsrechterbeleid

Met betrekking tot het huidige scheidsrechterbeleid zet Max nog wel een aantal kritische kanttekeningen. “In de lagere groepen krijgen scheidsrechters veel te weinig rapporten, waardoor geen juist beeld van de seizoenprestatie van een scheidsrechter kan worden gegeven. En er zouden meer rapporteurs, welke bij de hogere klasse actief zijn, juist bij de lagere klasse ingezet moeten worden om daar goede scheidsrechters te scouten. Helaas zijn er veel te weinig goede rapporteurs, waardoor dit moeilijk uitvoerbaar blijkt. Veel scheidsrechters zijn hierdoor teleurgesteld en haken op lager niveau af. Begrijpelijk maar jammer, omdat je in eerste instantie natuurlijk een mooie hobby wilt uitoefenen, maar ook ambitie moet tonen. Ik ben een liefhebber en leer van teleurstellingen. Dat mis ik ook bij jongere scheidsrechters, die te veel teren op hun talent en bij mindere promotiekansen afhaken. Dan doe je het alleen om de top te halen en ben je te weinig liefhebber. Zodoende komt het nog wel eens voor dat een oudere talentvolle scheidsrechter niet altijd de waardering krijgt, die hij verdient. Een jongere scheidsrechter in het talententraject krijgt dan de voorkeur, maar haakt af als er onvoldoende promotiekansen aanwezig zijn. Het gevolg is een teleurgestelde goede scheidsrechter en je loopt de kans dat je twee scheidsrechters kwijtraakt.”

FIFA-test

De extra aandacht voor de jonge scheidsrechter vindt Max overigens prima, omdat hij zelf heeft ervaren hoe belangrijk goede begeleiding is. “In mijn jeugdige tijd kon ik gelukkig bij mijn vader terecht, maar dat was niet voor iedereen het geval.” Gelukkig wordt het allemaal wat beter, maar met name de rapportage zou nog transparanter kunnen. Daarbij is het ontzettend zwaar om de FIFA-test te halen, waardoor met name oudere scheidsrechters, die het managen van wedstrijden in de vingers hebben en ook een goede conditie hebben, nu gedwarsboomd wordt voor verdere promotie. Een gulden middenweg tussen managen van wedstrijd en conditietest zou gevonden moeten worden,” zo besluit Max het gesprek.